52 موضوع · بهروزرسانی 2026-09-17
برای آزمایش شیر کنترل پارک، شیر کنترل پارک (دکمه زرد) را فشار دهید و شیر پایی را پمپ کنید. تأیید کنید که شیر کنترل پارک (دکمه زرد) در ۲۰-۴۵ PSI (۱۳۸-۳۱۱ kPa) بیرون میپرد. پس از آزمایش، هر دو خط هوا را دوباره به تریلر وصل کنید.
سیستم ترمز هوایی از فشار هوای تولیدی کمپرسور محرک شده استفاده میکند که از طریق لولهها، مخازن و شیرهای کنترلی به تمام ترمزهای پایه ارسال میشود. سیستمهای مختلف نیازمند تأییدیههای مختلفی هستند: ترمزهای هوایی کامل و ترمزهای هوا-هیدرولیکی نیازمند تأییدیه 'Q' یا کلاس 1 هستند؛ ترمزهای هیدرولیکی تحریکشده توسط هوا (کمکشده توسط هوا، تمام ترمزهای هیدرولیکی پایه) نیازمند تأییدیه 'Q' نیست.
برای کاربردی کردن یک وسیله نقلیه موتوری تکمحوری ثبتشده به عنوان وسیله کشاورزی، نیازی به تصدیق ترمز هوایی ندارید. با این حال، تصدیق ترمز هوایی برای ترکیبی از وسایل کشاورزی که نیاز به گواهینامه کلاس 1 دارد، الزامی است. اثبات شایستگی ترمز هوایی هنگام درخواست گواهینامه کلاس 1 حتی برای وسایل کشاورزی ضروری است.
تایید 'Q' بر روی گواهینامه زمانی قرار میگیرد که رانندگی دوره تایید شده ترمز هوای آلبرتا را از طریق یک سازمان مجاز تکمیل کند. تایید 'S' به صاحبان کلاس 1، 2 یا 4 اجازه میدهد پس از تکمیل برنامه بهبود رانندگی اتوبوس مدرسه، اتوبوسهای مدرسه حامل دانشآموزان را رانندگی کنند.
اتوبوس یک وسیله حمل و نقل تجاری است که برای حمل 11 نفر یا بیشتر از جمله راننده طراحی شده است. نیمه تریلر فقط از محور در قسمت عقب برخوردار است، از جلو توسط تراکتور تکیه داده میشود و از طریق پیوند دهنده و چرخ پنجم متصل میشود. تراکتور کامیون یک کامیون است که به وسیله چرخ پنجم به نیمه تریلر متصل میشود.
ترمزها را با فشار یکنواخت اعمال کنید و همزمان با کاهش سرعت خودرو فشار را کم کنید؛ کمی قبل از توقف، ترمز را رها کنید تا از تکان ناگهانی جلوگیری شود، سپس برای نگه داشتن خودرو در حالت توقف دوباره ترمز بگیرید.
از استفاده بیش از حد از ترمزها در سراشیبی خودداری کنید؛ پیش از تپه از کمپرس موتور و دنده پایین استفاده کنید. پیش از سرازیر شدن، ترمزها را آزمایش کنید و به هشدارهای فشار هوای پایین پاسخ دهید.
هنگام نزدیک شدن به تقاطع راهآهن: سرعت را کم کنید، به دنده پایینتر تعویض کنید (گیربکس دستی) و ترمزها را آزمایش کنید؛ ترافیک پشت سر را بررسی کنید و بهتدریج متوقف شوید؛ نه نزدیکتر از پنج متر و نه دورتر از ۱۵ متر از نزدیکترین ریل توقف نکنید؛ پنجره را پایین بکشید تا صدای قطار را بشنوید؛ در اطراف موانع با دقت به هر جهت نگاه کنید؛ و هنگام انتظار ترمز پارک را درگیر کنید.
پیش از عبور، مطمئن شوید در آن سوی خطوط برای کل مجموعه وسیله نقلیه با احتساب بیرونزدگی فضای کافی وجود دارد (قطار از هر دو طرف یک متر از ریلها پهنتر است). از دندهای استفاده کنید که اجازه دهد بدون تعویض دنده عبور کنید، سیگنالها را دوباره بررسی کنید، و اگر پس از آغاز حرکت چراغها شروع به چشمک زدن کردند، به حرکت ادامه دهید نه اینکه دنده عقب بروید. با چند خط ریلی، ممکن است بیش از یک قطار وجود داشته باشد.
اگر وسیله نقلیه شما در یک تقاطع ریلی متوقف شود یا گیر کند، فوراً بیرون بیایید. اگر قطاری در حال آمدن است، از ریل دور شوید و به سمت قطار در حال آمدن حرکت کنید تا احتمال برخورد با آوار پرتابشده کاهش یابد. با شماره اضطراری اعلامشده شرکت راهآهن تماس بگیرید یا با 911 تماس بگیرید.
از گذرگاه عبور نکنید مگر اینکه بتوانید در هر دو جهت بهاندازه کافی دور را ببینید تا مطمئن شوید هیچ قطاری نزدیک نمیشود. در گذرگاههای بدون دروازه، چراغ یا زنگ، بهویژه احتیاط کنید. حتی وقتی علائم هشدار فعال وجود قطاری را نشان نمیدهند، باز هم نگاه کنید و گوش دهید. در گذرگاههای روستایی بدون کنترل در شب احتیاط کنید، جایی که قطار ممکن است بهصورت جسمی تیره در برابر جاده تاریک ظاهر شود.
طول، بیرونزدگی و فضای موجود در سمت دیگر وسیله نقلیه خود را بدانید. هنگامی که علامت STOP در آن سوی ریلها رو به شما قرار دارد، فاصله بین ریلها و علامت را بررسی کنید تا مطمئن شوید میتوانید کاملاً عبور کنید. اگر فضا کافی نیست و وسیله نقلیه شما روی ریلها بیرون میزند، پیش از حرکت بهصورت دیداری و شنیداری تأیید کنید که قطاری از مقابل نمیآید. تقاطع را بیش از ۲۰ ثانیه مسدود نکنید.
هنگام نزدیک شدن به گذرگاه، سرعت را کم کنید، به دنده پایینتر بروید (دستی)، و ترمزها را آزمایش کنید. ترافیک پشت سر خود را بررسی کنید و بهتدریج توقف کنید. بین پنج تا پانزده متر از نزدیکترین ریل توقف کنید. پنجره را پایین بکشید و سر و صدا را کاهش دهید تا صدای قطار را بهتر بشنوید، با دقت در هر جهت اطراف موانع را نگاه کنید، و هنگام انتظار ترمز پارک را درگیر کنید.
پیش از عبور، مطمئن شوید که در سمت دیگر برای کل واحد از جمله برآمدگی (اورهنگ) فضای کافی وجود دارد (قطار از هر دو طرف یک متر از ریلها پهنتر است). از دندهای استفاده کنید که به شما امکان عبور بدون تعویض دنده را میدهد، یک بار دیگر علائم را بررسی کنید، و اگر پس از شروع، چراغها شروع به چشمک زدن کردند، به حرکت ادامه دهید و عقب نروید. به یاد داشته باشید که ممکن است روی چندین خط ریلی، چندین قطار وجود داشته باشد.
عبور از ریلهای راهآهن برای وسایل نقلیه بزرگ بهویژه خطرناک است، زیرا وسایل نقلیه بلندتر برای عبور کامل از گذرگاه به زمان بیشتری نیاز دارند، وسایل نقلیه سنگینتر برای توقف به زمان و فضای بیشتری نیاز دارند، و وسایل نقلیه بزرگتر در برخورد احتمال بیشتری دارند که قطار را از ریل خارج کنند.
در گذرگاههای راهآهن روستایی توجه بیشتری کنید، زیرا شیبهای ورودی ممکن است تندتر باشند، تودههای برف بلندتر باشند، بوتهها و درختان بیشتر دیده شوند، معمولاً سامانههای هشدار خودکار کمتری وجود دارد، و سطح گذرگاه ممکن است ناهموار یا ناصاف باشد.
عبور از ریلهای راهآهن برای وسایل نقلیه بزرگ بهویژه خطرناک است، زیرا وسایل نقلیه بلندتر برای عبور کامل از تقاطع به زمان بیشتری نیاز دارند، وسایل نقلیه سنگینتر برای توقف به فضای بیشتری نیاز دارند، و وسایل نقلیه بزرگتر احتمال بیشتری دارند که در برخورد، قطار را از ریل خارج کنند.
تا زمانی که نتوانید در هر دو جهت به اندازه کافی دور را ببینید و مطمئن شوید که هیچ قطاری در حال نزدیک شدن نیست، تلاش نکنید از تقاطع عبور کنید. در تقاطعهای بدون دروازه، چراغ یا زنگ، بهویژه محتاط باشید. حتی وقتی علائم فعال نشان میدهند قطاری نیست، نگاه کنید و گوش دهید. در تقاطعهای روستایی بدون کنترل در شب احتیاط کنید، جایی که قطار ممکن است بهصورت یک شیء تاریک در برابر پسزمینه تاریک ظاهر شود.
در تقاطعهای راهآهن روستایی توجه بیشتری کنید، زیرا شیبهای مسیر نزدیکشونده ممکن است تندتر باشند، تودههای برف بلندتر باشند، بوتهها و درختان شایعتر باشند، معمولاً شمار سیستمهای هشدار خودکار کمتر است، و سطح گذرگاه همسطح ممکن است ناهموار یا نامسطح باشد.
هنگام جدا کردن خطوط هوا، دست خود را روی کوپلر تغذیه نگه دارید تا از آزاد شدن فشار هوا و ذرات/آوار احتمالی محافظت شوید. هنگام وصل کردن پس از بیرون زدن شیر کنترل پارک، کوپلرهای گلد هند را قبل از اتصال بازرسی کنید، آنها را درست وصل کنید و از اتصال صحیح مطمئن شوید. مطمئن شوید خطوط هوای تریلر بهدرستی آویزان/معلق هستند و هنگام چرخش تریلر گیر نمیکنند.
پس از تکمیل بازرسی پیش از سفر، موتور را دوباره روشن کنید تا فشار هوا حفظ شود و با انجام دو بار اعمال کامل ترمز سرویس، تنظیمکننده خودکار لقی را فعال کنید. اعمال ترمز باید با فشار هوا در محدوده کاری عادی انجام شود و برای در نظر گرفتن تأخیر ترمز، فاصله یکثانیهای رعایت گردد. با کشیدن تنظیمکنندههای لقی روی هر دو ترمز یک محور — معمولاً محور عقب تریلر — تنظیم صحیح ترمز را تأیید کنید.
ترمزها را با فشار یکنواخت اعمال کنید و همگام با کاهش سرعت وسیله نقلیه، فشار را کم کنید. درست پیش از توقف، ترمزها را رها کنید تا از تکان یا پسزدگی جلوگیری شود، سپس دوباره فشار دهید تا وسیله نقلیه در حالت توقف نگه داشته شود. هرگز ترمزهای هوایی را پمپ نکنید، زیرا این کار باعث افت فشار هوا میشود.
از استفاده بیش از حد از ترمز در سرازیری خودداری کنید. قبل از عبور از قله تپه دنده را پایین بیاورید و برای کنترل سرعت در شیبهای تند از کمپرس موتور استفاده کنید. پمپ کردن ترمزها در سرازیری طولانی ممکن است باعث کمبود فشار هوا شود.
اگر هشدار فشار هوای پایین رخ دهد، در اسرع وقت در مکانی امن توقف کنید و پیش از ادامه دادن، فشار هوا را افزایش دهید. پیش از پایین رفتن از سرازیری، ترمزها را با بررسی گیج و اعمال ترمز آزمایش کنید؛ در صورت کاهش غیرعادی فشار، ادامه ندهید.
استفاده بیش از حد از شیر دستی تریلر، بهویژه در سراشیبیهای تند، ممکن است باعث از کار افتادن ترمز تریلر و سایش بیشتر ترمزهای تریلر نسبت به ترمزهای تراکتور شود. استفاده تنها از شیر دستی توصیه نمیشود، زیرا باعث ترمزگیری نامتعادل میشود که میتواند به جکنایف منجر شود.
راننده نباید هیچ تریلری را که وزن آن بیش از 2,300 کیلوگرم است و به ترمزهای تحت کنترل راننده مجهز نیست، بکشد.
هنگام نزدیک شدن به گذرگاه ریلی: سرعت را کم کنید، دنده را پایین بیاورید (گیربکس دستی)، و ترمزها را آزمایش کنید. ترافیک پشت سر را بررسی کنید و بهتدریج توقف کنید. فاصله توقف شما از نزدیکترین ریل نباید کمتر از پنج متر (۱۶ فوت) و نباید بیشتر از ۱۵ متر (۴۹ فوت) باشد. شیشه را پایین بکشید و سر و صدا را کم کنید تا قطار را بشنوید. با دقت در هر دو جهت اطراف موانع را نگاه کنید. هنگام انتظار، ترمز پارک را فعال کنید.
پیش از از سرگیری: اطمینان حاصل کنید که در طرف دیگر فضای کافی برای عبور کامل کل واحد، از جمله بیرونزدگی، وجود دارد (قطار در هر دو طرف یک متر از ریلها پهنتر است). از دندهای استفاده کنید که به شما امکان دهد بدون تعویض دنده عبور کنید. علائم تقاطع ریلی را دوباره بررسی کنید. اگر پس از شروع حرکت، چراغها شروع به چشمک زدن کردند، ادامه دهید—این ایمنتر از دنده عقب رفتن است. با چند خط ریلی، انتظار بیش از یک قطار را داشته باشید.
اگر وسیله نقلیه شما در یک گذرگاه راهآهن از کار بیفتد یا گیر کند، فوراً از آن خارج شوید. اگر قطاری در حال آمدن است، از ریل دور شوید و به سمت قطار در حال آمدن حرکت کنید تا احتمال برخورد با آوارهای پرنده در صورت برخورد قطار با وسیله نقلیه شما کاهش یابد. با شرکت راهآهن (شماره اضطراری درجشده) تماس بگیرید یا با 911 تماس بگیرید.
طول و بیرونزدگی وسیله نقلیه خود و فضای موجود در سمت دور را بدانید. وقتی تابلوی STOP در سمت مقابل رو به شما قرار دارد، مطمئن شوید که فضای کافی برای عبور کامل از ریلها وجود دارد. اگر فضا کافی نیست و وسیله نقلیه شما روی ریلها بیرونزدگی خواهد داشت، پیش از ادامه از نظر دیداری و شنیداری مطمئن شوید که قطاری در حال نزدیک شدن نیست. گذرگاه راهآهن را بیش از ۲۰ ثانیه مسدود نکنید.
یک گذرگاه کنترلشده دارای پرچمدار، تابلوی ایست، دروازه گذرگاه، یا دستگاه علامتدهی برقی/مکانیکی است—در صورت علامتدهی، همه وسایل نقلیه باید توقف کنند. برخی وسایل نقلیه باید در همه گذرگاههای کنترلنشده توقف کنند: اتوبوسهای مدرسه، وسایل نقلیه حامل مواد منفجره، و وسایل نقلیه مختص مایعات یا گاز قابل اشتعال (پُر یا خالی). از هر افسر پلیس یا پرچمدار راهآهن اطاعت کنید و از مقررات شهرداری آگاه باشید.
عبور از ریلهای راهآهن برای وسایل نقلیه بزرگ بهویژه خطرناک است، زیرا وسایل نقلیه بلندتر برای عبور کامل از تقاطع به زمان و فاصله بیشتری نیاز دارند، وسایل نقلیه سنگینتر برای توقف به فضای بیشتری نیاز دارند، و وسایل نقلیه بزرگتر در صورت برخورد بیشتر احتمال دارد قطار را از ریل خارج کنند.
از گذرگاه عبور نکنید مگر اینکه بتوانید در هر دو جهت به اندازه کافی دور را ببینید تا مطمئن شوید هیچ قطاری در حال نزدیک شدن نیست. در گذرگاههای بدون راهبند، چراغ یا زنگ بسیار مراقب باشید. حتی زمانی که علائم هشدار فعال نشان میدهند که قطاری نیست، نگاه کنید و گوش دهید. در شب در گذرگاههای روستایی بدون کنترل، ممکن است قطار مانند یک شیء تیره در برابر جادهای تاریک به نظر برسد.
در گذرگاههای روستایی توجه بیشتری کنید، زیرا شیبهای دسترسی ممکن است تندتر باشند، تودههای برف بلندتر باشند، بوتهها و درختان فراوانتر باشند، سامانههای هشدار خودکار معمولاً کمتر باشند، و گذرگاه همسطح ممکن است ناهموار یا نامنظم باشد.
رانندگان همیشه در قبال عملکرد سیستمهای ترمز خود مسئول هستند. این مسئولیت راننده است که اطمینان حاصل کند ترمزها بهدرستی کار میکنند. رانندگان باید بدانند که سیستم چگونه کار میکند، بازرسیهای مؤثر از وسیله نقلیه انجام دهند، اطمینان حاصل کنند که ترمزها بهدرستی تنظیم شدهاند، از ترمزها بهطور صحیح استفاده کنند، و بدانند که وسیله نقلیه در هنگام خرابیهای مختلف مدار چگونه واکنش نشان میدهد.
هوای فشرده هوایی است که به فضایی کوچکتر از آنچه معمولاً اشغال میکند فشرده میشود؛ هرچه فشردهسازی بیشتر باشد، مقاومت بیشتر میشود، و این مقاومت در سطح مقطع ضرب میشود تا نیرویی برای اعمال ترمز ایجاد کند. فشار بر حسب PSI (پوند بر اینچ مربع) یا kPa (کیلوپاسکال) اندازهگیری میشود. تبدیلهای کلیدی: ۱ PSI = ۶٫۸۹۵ kPa؛ ۱ kPa = ۰٫۱۴۵ PSI؛ ۱ اتمسفر = ۱۴٫۵ PSI = ۱۰۰ kPa = ۱ bar.
در هر حوزه قضایی کانادا بهجز نوناووت، رانندگان وسایل نقلیه مجهز به ترمز هوایی باید تأییدیه ترمز هوایی داشته باشند. ترمزهای هوایی از ترمزهای هیدرولیکی در حس پدال، واکنش وسیله نقلیه، گیجها و کنترلهای بیشتر متفاوتاند و برای تضمین عملکرد ایمن، مشارکت بیشتری از راننده میطلبند.
بهجز گواهینامه کلاس ۱، تأییدیه ترمز بادی ‘Q’ مستقل از کلاس گواهینامهای است که دارید (روی کلاسهای ۲ تا ۷ با کد Q درج میشود). گواهینامه کلاس ۱ شامل تأییدیه ترمز بادی است، اما دارندگان باید همچنان برنامه ترمز بادی آلبرتا را بگذرانند. رانندگان خودروهای موتوری منفرد دو محور که بهعنوان خودرو کشاورزی ثبت شدهاند، به تأییدیه Q ترمز بادی نیاز ندارند.
هوای فشرده، هوایی است که در فضای کوچکتر از حالت عادی فشرده شده است؛ هرچه میزان فشردگی بیشتر باشد، مقاومت و قدرت آن نیز بیشتر است. فشار هوا معمولاً در نقاطی تخلیه میشود که زیر خودرو قرار دارند. خطر آسیب تنها هنگام انجام تعمیر و نگهداری زیر خودرو وجود دارد. هنگام تخلیه مخازن یا جدا کردن اتصالات احتیاط کنید، و سیستم را قبل از تعمیر تخلیه کنید.
رانندگان همیشه مسئول عملکرد سیستم ترمز خود هستند. آنها باید نحوه کار سیستم ترمز را بفهمند، بازرسیهای موثر وسیلهنقلیه را انجام دهند، اطمینان حاصل کنند که ترمزها بهدرستی تنظیم شدهاند، از ترمزها بهدرستی استفاده کنند، و بدانند که وسیلهنقلیه در طول خرابیهای مختلف مدار چگونه واکنش نشان میدهد.
ترمزهای هوایی قدرت بیشتری نسبت به ترمزهای هیدرولیکی تولید میکنند، در برابر نشتهای کوچک مقاوم هستند (سیستمها دارای کمپرسور هستند که هوای بیشتری پمپ میکنند، در حالی که نشتهای هیدرولیکی میتوانند منجر به خرابی ترمز شوند)، امکان اتصال سادهتر ترکیبات متعدد را فراهم میکنند، و قابلیت ثابتشدهای دارند و در خودروهای تفریحی و کامیونهای کوچک تر رایج میشوند.
فشار هوا به طور سنتی بر حسب پوند در اینچ مربع (PSI) اندازهگیری میشود، یا کیلوپاسکال (kPa) که به طور فزایندهای توسط سازندگان تجهیزات اصلی استفاده میشود. خودروهای اروپایی از بار استفاده میکنند (معادل یک اتمسفر). تبدیل کلیدی: 1 PSI = 6.895 kPa، 1 kPa = 0.145 PSI، 1 اتمسفر = 14.5 PSI = 100 kPa = 1 بار.
هر منطقه در کانادا، به جز نوناووت، از رانندگان وسایل مجهز به ترمز هوایی میخواهد تأییدنامه ترمز هوایی داشته باشند. تأییدنامه «Q» به عنوان کد در کلاسهای 2 تا 7 علامتگذاری میشود. گواهینامه کلاس 1 شامل تأییدنامه ترمز هوایی است، اما دارنده باید برنامه ترمز هوایی آلبرتا را گذراند. وسایل دو محور تک موتوری که به عنوان وسایل کشاورزی ثبتنام شدهاند، نیاز به تأییدنامه «Q» ندارند.
مدار تامین با رنگ آبی کدگذاری شده است. مدارهای ترمز سرویس سبز (اولیه، محورهای محرک) و قرمز (ثانویه، محور فرمان) هستند. مدار پارک/اضطراری نارنجی است. رنگهای تکی از کمپرسور پر میشوند و پر باقی میمانند؛ رنگهای خطچین بخشهای تحت کنترل راننده هستند. خطوط هوای تریلر قرمز و آبی هستند.
هوای فشرده میتواند خطرناک باشد. شیرهای کنترل و تخلیه سریع هنگام رها کردن ترمزهای سرویس یا اعمال ترمز پارک با قدرت تخلیه میکنند. خشککنهای هوا بهشدت پاکسازی میکنند. هنگام جدا کردن خطوط هوای تحت فشار، سر خود را برگردانید و کوپلر را با دست آزاد بپوشانید. پیش از انجام کار روی سیستم هوا، مخزنها را تخلیه کنید و تجهیزات حفاظت فردی بپوشید.
استاندارد سنتی، پوند بر اینچ مربع (PSI) است؛ تولیدکنندگان تجهیزات اصلی (OEM) ممکن است از کیلوپاسکال (kPa) استفاده کنند که بهطور فزایندهای رایجتر میشود. خودروهای اروپایی از بار استفاده میکنند (معادل یک اتمسفر). تبدیلهای کلیدی: ۱ PSI = ۶٫۸۹۵ kPa؛ ۱ اتمسفر = ۱۴٫۵ PSI = ۱۰۰ kPa = ۱ بار. همه وسایل نقلیه دارای ترمز هوایی، گیجهای فشار هوا در داشبورد دارند.
مدار تغذیه آبی است. مدارهای قرمز و سبز، ترمزهای سرویس را روی تراکتور به کار میاندازند. مدار پارک نارنجی است. رنگهای پیوسته از کمپرسور پر میشوند و پر میمانند؛ رنگهای خطچین بخشهایی هستند که راننده در هنگام اعمال یا رهاسازی ترمز کنترل میکند. خطوط هوای تریلر قرمز و آبی هستند تا بازتابی از خطوط هوای کامیون باشند. رانندگان همیشه مسئول عملکرد سیستم ترمز خود هستند.
هوای فشرده میتواند خطرناک باشد. نقاطی که فشار هوا از آنها خارج میشود معمولاً زیر وسیله نقلیه قرار دارند. آسیب شخصی تا زمانی که فشار هوا هنگام انجام تعمیرات زیر وسیله نقلیه خارج نشود، نگرانیآور نیست. هنگام تخلیه فشار هوا از مخزنها یا برداشتن اتصالات و شیلنگها احتیاط کنید و قبل از انجام هرگونه تعمیر و نگهداری، سیستم را تخلیه کنید.
رانندگان همیشه در قبال عملکرد سیستم ترمز خود مسئول هستند. آنها باید بدانند سیستم ترمز چگونه کار میکند، بازرسیهای مؤثر از وسیله نقلیه انجام دهند، اطمینان حاصل کنند که ترمزها بهدرستی تنظیم شدهاند، از ترمزها بهطور صحیح استفاده کنند و بدانند که وسیله نقلیه در هنگام خرابیهای مختلف مدار چگونه واکنش نشان میدهد.
بیشتر وسایل نقلیه مجهز به ترمز هوایی دارای مخزنها و اتاقکهای هوا (چمبر) هستند که بهراحتی قابل دسترسیاند، هرچند برخی بدنههای وسایل نقلیه (کامیونهای آتشنشانی، خانههای سیار) دیدن آنها را دشوار میکند. همه وسایل نقلیه دارای ترمز هوایی، گیجهای فشار هوا در داشبورد دارند.
جز گواهینامه کلاس 1، تأییدیه Q ترمز هوا مستقل از کلاس گواهینامه دارنده است و بهعنوان کد Q روی کلاسهای 2 تا 7 درج میشود. گواهینامه کلاس 1 شامل تأییدیه ترمز هوا است. دارندگان گواهینامه کلاس 1 همچنان باید برنامه ترمز هوای آلبرتا را بگذرانند. رانندگان وسایل نقلیه موتوری تکواحد دو محور که بهعنوان وسایل نقلیه کشاورزی ثبت شدهاند، به تأییدیه Q نیاز ندارند.
نقشه ترمز بادی از کدگذاری رنگی استفاده میکند: مدار تأمین آبی است؛ مدارهای ترمز سرویس برای محورهای محرک (اصلی) از سبز و برای محور فرمان (فرعی) از قرمز استفاده میکنند؛ مدار پارک/اضطراری نارنجی است. رنگهای توپر از کمپرسور پر میشوند و پر میمانند؛ رنگهای خطچین بخشهایی هستند که راننده در هنگام اعمال ترمز کنترل میکند. خطوط هوای تریلر قرمز و آبی هستند تا منعکسکننده خطوط هوای کامیون باشند.
دانش خود را با سؤالات تمرینی به سبک آزمون CDL Alberta بیازمایید.
شروع رایگان →