هر آنچه برای قبولی در آزمون CDL Alberta نیاز دارید: موضوعات کلیدی، قوانینی که آزمون می‌گیرند و سؤالات تمرینی به سبک آزمون.
Alberta Class 1 (CDL) · 80 موضوع · به‌روزرسانی 2026-10-24
📋 سلب مسئولیت: این راهنما صرفاً برای اهداف آموزشی از مواد رسمی و منابع عمومی تهیه شده است. مشاوره حقوقی یا حرفه‌ای نیست. قوانین تغییر می‌کنند — همیشه به مواد رسمی مرجع صدور مجوز مراجعه کنید. Test4X هیچ مسئولیتی نمی‌پذیرد. Test4X مستقل است و به هیچ مرجع آزمونی وابسته نبوده و مورد تأیید یا حمایت آن نیست؛ همه علائم تجاری متعلق به مالکان مربوطه است.
جلسه آموزش عملی به راانندگان آموزش می‌دهد تا بازرسی قبل از سفر موثری را انجام دهند، تعیین کنند که آیا ترمز بنیادی اس-کام به درستی تنظیم شده‌اند، و نحوه تنظیم ترمز درام اس-کام را بدانند.
داوطلبان باید بدانند که یک سیستم ترمز بادی معمولی چگونه کار میکند، چگونه از آن به‌صورت ایمن و با حداکثر بهره‌وری استفاده کنند، بدانند سیستم در برابر خرابی‌ها چگونه واکنش نشان می‌دهد، و راهبردهای عملیاتی برای توقف ایمن وسیله نقلیه پس از خرابی سیستم بادی را بیاموزند. اهداف مهارتی شامل انجام بازرسی مؤثر پیش از سفر، تعیین اینکه ترمزهای پایه‌ای اس-کام به‌درستی تنظیم شده‌اند یا نه، و دانستن نحوه تنظیم ترمز کاسه‌ای اس-کام است.
برنامه ترمز هوای آلبرتا از 1 نوامبر 1990 برای اپراتورهای خودروهای مجهز به ترمز هوایی اجباری است. قانون در قانون ایمنی ترافیک آلبرتا و مقررات آن، و در سیستم‌های ترمز هوایی (استاندارد 121) قانون ایمنی خودرویی موتوری کانادا یافت میشود.
جلسه کلاسی با هدف ارائه درک پایه‌ای از نحوه کارکرد یک سیستم ترمز هوایی معمولی، نحوه استفاده ایمن و بهینه از آن، نحوه واکنش سیستم به خرابی‌ها، و استراتژی‌های عملیاتی برای توقف ایمن خودرو پس از خرابی سیستم هوایی طراحی شده است.
برنامه ترمز هوایی آلبرتا آموزش لازم برای کارکرد ایمن و کارآمد سیستم‌های ترمز هوایی را ارائه می‌دهد. از ۱ نوامبر ۱۹۹۰، این آموزش برای رانندگان وسایل نقلیه مجهز به ترمز هوایی الزامی بوده است. قوانین مربوطه در قانون ایمنی ترافیک آلبرتا و قانون ایمنی وسایل نقلیه موتوری حمل‌ونقل کانادا، سیستم‌های ترمز هوایی (استاندارد ۱۲۱) آمده است.
برنامه ترمز هوایی آلبرتا برای رانندگان آموزش فراهم میکند تا عملکرد ایمن و کارآمد سیستم‌های ترمز هوایی تضمین شود. از ۱ نوامبر ۱۹۹۰، استفاده از آن برای اپراتورهای وسایل نقلیه مجهز به ترمز هوایی اجباری شده است. قوانین در قانون ایمنی ترافیک آلبرتا و قانون ایمنی وسایل نقلیه موتوری ترانسپورت کانادا (استاندارد ۱۲۱) آمده است.
برنامه ترمز بادی آلبرتا آموزش را برای تضمین کارکرد ایمن و کارآمد سیستم‌های ترمز بادی ارائه می‌دهد. از ۱ نوامبر ۱۹۹۰ برای رانندگان وسایل نقلیه مجهز به ترمز بادی اجباری بوده است. خود دفترچه راهنما هیچ اعتبار قانونی ندارد؛ قانون حاکم، قانون ایمنی ترافیک آلبرتا و مقررات آن، و سیستم‌های ترمز بادی (استاندارد ۱۲۱) قانون ایمنی وسایل نقلیه موتوری ترانسپورت کانادا است.
گواهینامه کلاس 1 بالاترین کلاس تجاری در آلبرتا است. حداقل سن یادگیری یا صدور گواهینامه 18 سال است. شما نمی‌توانید به عنوان یک راننده احتیاطی (جی‌دی‌ال) برای گواهینامه کلاس 1 درخواست کنید. دارنده گواهینامه میتواند هر خودروی موتوری یا ترکیبی از خودروها را به جز موتورسیکلت راانی دهد، و خودروهای نوع کلاس 6 فقط برای یادگیری.
برای شرکت در آزمایش جاده Class 1 باید یک تریلر کامیون با پیکربندی خاصی تامین کنید تا توانایی مدیریت یک واحد ترکیبی تجاری کامل را نشان دهید.
گواهینامه کلاس 2 اجازه می‌دهد تا اتوبوس و هر وسیله‌ای را که دارندگان کلاس 3، 4 یا 5 می‌توانند راندگی کنند، راندگی کنید. حداقل سن 18 سال است و هیچ متقاضی آزمایشی نیست. اتوبوس آزمایش جاده باید ظرفیت نشستن بیش از 24 مسافر داشته باشد. اگر مجهز به ترمز هوای فشرده باشد، راننده به تأیید 'Q' یا گواهی دوره ترمز هوایی نیاز دارد.
گواهی نامه کلاس 3 اجازه می‌دهد یک وسیله نقلیه تکی موتوری با سه یا بیشتر محور را راننده شوید، و یک وسیله نقلیه سه یا بیشتر محور که تریلری با یک یا بیشتر محور را میکشد (اگر تریلر فرنگی نداشته باشد) را هم می‌توانید راننده کنید. دارندگان این گواهی نمی‌توانند وسایل نقلیه‌ای را راننده شوند که بیش از 15 مسافر را جای دهند درحالی که مسافرین را حمل می‌کنند، یا مسافران را به صورت اجاره‌ای حمل و نقل کنند.
گواهینامه کلاس 4 اجازه رانندگی اتوبوسی با ظرفیت نشستن حداکثر 24 نفر (به استثنای راننده)، آمبولانس، یا تاکسی، بعلاوه خودروهای کلاس 5 را می‌دهد. حداقل سن 18 سال است و متقاضیان مشروط پذیرفته نمی‌شوند.
وسایل نقلیه تجاری باید با محدودیت‌های حداکثر ابعاد تعیین‌شده توسط مقررات ابعاد و وزن وسایل نقلیه تجاری (AR 315/2002) مطابقت کنند. عبور از این محدودیت‌ها مستلزم مجوز ویژه با شرایط مشخص است.
تجهیزات تخصصی، بزرگ‌ابعاد یا اضافه‌وزن به مجوز ویژه‌ای نیاز دارند که شرایط عملیاتی را برای جلوگیری از آسیب به جاده و تضمین ایمنی مشخص میکند.
تجهیزات تخصصی، بیش‌اندازه یا اضافه‌وزن نیازمند مجوز ویژه‌ای هستند که شرایط مشخصی را برای جلوگیری از آسیب به جاده و تضمین ایمنی بیان میکند.
گواهینامه رانندگی کلاس ۱ اجازه می‌دهد هر وسیله نقلیه موتوری یا ترکیبی از وسایل نقلیه، به‌جز موتورسیکلت، رانندگی شود. همچنین یادگیری رانندگی با وسایل نقلیه نوع کلاس ۶ را مجاز میکند. حداقل سن یادگیری یا دریافت گواهینامه ۱۸ سال است، و نمی‌توانید به‌عنوان راننده آزمایشی (GDL) درخواست دهید.
برای شرکت در آزمون جاده‌ای کلاس ۱، باید یک تراکتور-تریلر با پیکربندی مشخص ارائه دهید که شامل گیربکس دستی ۱۳ سرعته، حداقل وزن ناخالص وسیله نقلیه، سیستم ترمز تمام‌هوایی، محورهای تاندم و دستگاه اتصال چرخ پنجم باشد.
از ۱ مارس ۲۰۱۹، هر کسی که متقاضی گواهینامه کلاس ۱ یا کلاس ۲ باشد باید برنامه آموزش اجباری سطح ورودی (MELT) را تکمیل کند. تکمیل موفقیت‌آمیز MELT پیش‌نیازی برای شرکت در آزمون دانش کلاس ۱ یا کلاس ۲ است.
برای ارتقای گواهینامه، باید در آزمون دانشی که بر پایه این راهنما و راهنمای خودروها و کامیون‌های سبک است قبول شوید. این آزمون ۳۰ پرسش چندگزینه‌ای دارد و برای قبولی حداقل ۲۵ پاسخ درست لازم است، و پس از شش پاسخ نادرست متوقف میشود.
متقاضیان کلاس ۱، ۲ یا ۳ باید در طول آزمون جاده‌ای بازرسی پیش از سفر انجام دهند و هر مورد را توضیح داده و نشان دهند. کلاس ۱ همچنین مستلزم نشان دادن مراحل جفت/جدا کردن و بازرسی ترمز بادی است.
گواهینامه کلاس ۱ بدون داشتن تأییدیه ترمز بادی قابل دریافت نیست. هیچ راننده‌ای (به‌جز کارآموز) نمی‌تواند وسیله نقلیه‌ای با ترمز بادی کامل را براند مگر اینکه دارای گواهینامه کلاس ۱ یا تأییدیه Q باشد.
این راهنما سه نوع ترمز را تعریف میکند: ترمزهای هوای کامل (هوا به تمام ترمزهای پایه) نیازمند تأییدیه Q یا کلاس 1 هستند؛ ترمز هوا روی هیدرولیک (ترکیبی) نیز نیازمند تأییدیه است؛ و ترمز هیدرولیک فعال‌شده با هوا (کمک‌شده با هوا، تمام ترمزهای پایه هیدرولیکی) نیازمند تأییدیه Q نیست.
گواهینامه کلاس 1 اجازه می‌دهد هر وسیله نقلیه موتوری یا ترکیبی به‌جز موتورسیکلت را برانید، به‌علاوه وسایل نقلیه کلاس 6 فقط برای یادگیری. حداقل سن یادگیری/دریافت گواهینامه 18 سال است. نمی‌توانید به‌عنوان راننده آزمایشی درخواست دهید. پیکربندی مشخص وسیله نقلیه باید برای آزمون جاده‌ای ارائه شود.
گواهینامه کلاس ۲ اجازه می‌دهد اتوبوس و هر وسیله‌ای را که دارنده کلاس ۳، ۴ یا ۵ میتواند براند، و همچنین وسایل کلاس ۱ و ۶ را فقط برای یادگیری براند. حداقل سن ۱۸ سال است و متقاضیان دوره آزمایشی پذیرفته نمی‌شوند.
گواهینامه کلاس ۳ رانندگی با خودروهای موتوری منفرد دارای سه محور یا بیشتر و یدک‌کشیدن تریلرها (دارای یک یا چند محور در صورت نداشتن ترمز هوایی)، به‌علاوه خودروهای کلاس ۵ را مجاز میکند. محدودیت‌هایی برای حمل مسافر اعمال میشود.
گواهینامه کلاس ۴ اجازه رانندگی با اتوبوسی با ظرفیت صندلی حداکثر ۲۴ نفر (به‌جز راننده)، آمبولانس یا تاکسی، و خودروهای کلاس ۵ را می‌دهد؛ به‌علاوه کلاس‌های ۱، ۲، ۳ و ۶ فقط برای یادگیری.
برای ارتقا، باید در آزمون دانش مربوط به کلاس گواهینامه مورد نظر قبول شوید. این آزمون بر پایه این راهنما و راهنمای خودروها و کامیون‌های سبک است. متقاضیان کلاس ۱ ممکن است از فصل‌های دیگر نیز سؤال دریافت کنند، زیرا می‌توانند انواع دیگر وسایل نقلیه را برانند.
متقاضیان کلاس ۱، ۲ یا ۳ باید علاوه بر آزمون جاده‌ای، بازرسی پیش از سفر را انجام دهند و آنچه را که بازرسی می‌کنند بیان و نشان دهند. استفاده از یادداشت مجاز نیست.
سه نوع سیستم ترمز وجود دارد: ترمز هوایی کامل (هوا به همه ترمزهای پایه)، هوا روی هیدرولیک (ترکیبی)، و هیدرولیک فعال‌شده با هوا (کمک هوا اما ترمزهای پایه هیدرولیک). هر کدام الزامات تأییدیه متفاوتی دارند.
گواهینامه کلاس ۲ اجازه رانندگی با اتوبوس و هر وسیله نقلیه‌ای را می‌دهد که دارنده کلاس ۳، ۴ یا ۵ میتواند آن را براند. برای آزمون عملی باید اتوبوسی ارائه دهید که بیش از ۲۴ مسافر، به‌جز راننده، ظرفیت داشته باشد. برای وسایل نقلیه مجهز به ترمز هوایی، تأییدیه Q ترمز هوایی لازم است.
گواهینامه کلاس ۳ اجازه می‌دهد خودروهای منفرد با سه محور یا بیشتر رانده شوند و تریلرهای بدون ترمز بادی یدک کشیده شوند. دارنده گواهینامه کلاس ۳ نمی‌تواند هنگام جابه‌جایی مسافر، خودروهای دارای بیش از ۱۵ صندلی را براند و نه میتواند مسافران را در ازای کرایه جابه‌جا کند.
گواهینامه کلاس ۴ اجازه رانندگی با اتوبوس‌های کوچک (۲۴ مسافر یا کمتر)، آمبولانس، تاکسی و هر وسیله نقلیه کلاس ۵ را می‌دهد. آزمون عملی به وسیله نقلیه کلاس ۵ یا اتوبوسی با ظرفیت ۲۴ نفر یا کمتر بدون احتساب راننده نیاز دارد.
برای ارتقا به کلاس ۱، ۲ یا ۴، ارائهٔ گزارش پزشکی الزامی است. گزارش‌ها باید در فواصل سنی تعیین‌شده تمدید شوند. پیش از ارتقا، ارزیابی بینایی نیز الزامی است؛ عدم قبولی در حداقل استانداردها نیازمند ارجاع به اپتومتریست/چشم‌پزشک است.
متقاضی‌ای که گواهینامه راننده تدریجی (GDL) دارد نمی‌تواند برای کلاسی بالاتر از کلاس ۵ در آزمون جاده‌ای شرکت کند. رانندگی با کلاس گواهینامه نادرست غیرقانونی است و همچنین برای مالک وسیله نقلیه جرم است که اجازه این کار را بدهد.
اتوبوس یک وسیله نقلیه تجاری است که برای حمل ۱۱ نفر یا بیشتر با احتساب راننده طراحی شده است. نیمتریلر فقط در عقب محور دارد و از طریق پین شاه و چرخ پنجم متصل میشود. یک کامیون کشنده میتواند از طریق چرخ پنجم به نیمتریلر متصل شود.
یک تأییدیه Q روی هر طبقه گواهینامه درج میشود وقتی راننده یک دوره ترمز هوایی تأییدشده آلبرتا را کامل میکند. تأییدیه S برای رانندگان اتوبوس مدرسه (کلاس 1، 2 یا 4) است که برنامه ارتقای راننده اتوبوس مدرسه را کامل می‌کنند.
برای یادگیری رانندگی با خودروی کلاس تجاری، باید حداقل دارای گواهینامه کلاس 5 یا کلاس 5 GDL باشید. در حالی که در برنامه GDL هستید، نمی‌توانید برای کلاس‌های تجاری درخواست دهید. رانندگان در حال یادگیری باید همراه یک مربی واجد شرایط باشند.
متقاضیان جدید از سایر حوزه‌های قضایی کانادا باید برای تغییر رده به رده‌های تجاری منتظر بمانند تا آلبرتا بتواند اطلاعات گواهینامه را تأیید کند.
تأییدیه ترمز بادی «Q» برای یک وسیله نقلیه موتوری واحد که به عنوان وسیله نقلیه کشاورزی ثبت شده است لازم نیست، اما برای ترکیب وسایل نقلیه کشاورزی که نیازمند گواهینامه کلاس ۱ است لازم است.
تأییدیه “Q” زمانی اضافه میشود که راننده یک دوره ترمز بادی تأییدشده آلبرتا را با موفقیت کامل کند. تأییدیه “S” برای رانندگان اتوبوس مدرسه است که برنامه بهبود راننده اتوبوس مدرسه را کامل می‌کنند. اتوبوس برای ۱۱ نفر یا بیشتر با احتساب راننده طراحی شده است.
آزمون جاده‌ای در هیچ وسیله‌ای که ملزم به نمایش پلاکاردهای کالاهای خطرناک است، برگزار نخواهد شد.
وسایل نقلیه تجاری نباید از ابعاد مشخصی برای عرض، ارتفاع، طول و فاصله محوری فراتر روند. وسایل نقلیه عریض‌تر از ۲.۰۵ متر به چراغ‌های نشانگر عرض نیاز دارند (کهربایی در جلو، قرمز در عقب). عبور از این محدودیت‌ها مستلزم مجوز ویژه است.
محدودیت‌های طول کلی برای ترکیب‌های کامیون کشنده و نیمه‌تریلر و ترکیب‌های وسیله نقلیه TAC (قطارهای A، B و C) اعمال میشود. هیچ وسیله نقلیه‌ای نباید به کار گرفته شود اگر وزن روی لاستیک، اکسل یا وزن ناخالص وسیله نقلیه از آیین‌نامه ابعاد و وزن وسایل نقلیه تجاری (AR 315/2002) فراتر رود.
تجهیزات تخصصی، بزرگ‌سایز یا دارای اضافه‌وزن به مجوز ویژه‌ای نیاز دارند که شرایط مشخصی را که راننده باید رعایت کند، بیان میکند.
هر وسیله نقلیه‌ای که مواد کلاس ۱ (مواد منفجره) را حمل میکند باید دارای سندی باشد که توسط مالک یا مستأجر وسیله نقلیه امضا شده و نام راننده یا رانندگان مجاز برای رانندگی یا همراهی وسیله نقلیه را مشخص میکند.
اگر پلاکاردها و پنل‌های کالای خطرناک در طول سفر گم شوند، آسیب ببینند یا مخدوش شوند، متصدی حمل و نقل مسئول است که برای حفظ شناسایی صحیح بار، فوراً آن‌ها را جایگزین کند.
برای اطلاعات کامل درباره حمل کالاهای خطرناک، رانندگان می‌توانند با شعبه ایمنی کالاهای خطرناک، وسایل نقلیه و راه‌آهن در ادمونتون به شماره 780-422-9600 تماس بگیرند، یا در سراسر آلبرتا با شماره رایگان 1-800-272-9600 با خدمات ۲۴ ساعته تماس بگیرند.
مخزن‌های تأمین دارای لنیارد کشیدنی هستند؛ مخزن‌های سرویس دارای لنیارد یا شیرهای تخلیه دستی هستند. تخلیه منظم از تجمع آلودگی جلوگیری میکند. تا زمانی که فشار هوا تخلیه نشود و آلودگی ته‌نشین نشود و از مخزن بچکد، مخزن‌ها به‌درستی تخلیه نمی‌شوند.
کمپرسور هوا فشار هوا را برای سیستم ترمز تولید میکند. روی بلوک‌های موتوری که در اصل برای سیستم‌های هوا طراحی نشده‌اند، سازنده اصلی (OEM) یک کمپرسور تسمه‌ای با براکت‌های نصب اضافه میکند. در بازرسی روزانه سفر، رانندگان باید کمپرسور را از نظر بست‌های شل، توپی‌های ترک‌خورده، مهره‌های شل اسپیندل و کشش مناسب تسمه بررسی کنند.
نخستین مخزنی که فشار هوا را دریافت میکند، به‌طور متناوب مخزن تأمین، مخزن مرطوب، یا مخزن تخلیه نامیده میشود. «تأمین» اصطلاح رسمی است؛ «مخزن مرطوب» رایج است زیرا بخش عمده آلودگی را جمع میکند. بیشتر خشک‌کننده‌های هوا، به‌جز سیستم AD-IS، به‌جای اتکا به مخزن تأمین، هوای تخلیه خود را خودشان مدیریت می‌کنند.
بند مخزن تأمین باید در طول روز، در بازرسی‌های پیش از سفر، بازرسی‌های بین راه و هنگام سوخت‌گیری مکرراً کشیده شود. این کار تضمین میکند که آلودگی تجمع نمیکند. اگر رطوبت جمع میشود، مخزن‌ها را در پایان شیفت به‌طور کامل تخلیه کنید. مخزن‌ها تا زمانی که فشار هوا تخلیه نشود و آلودگی ته‌نشین نشود، به‌درستی تخلیه نمی‌شوند.
سوپاپ‌های ایمنی از سیستم در برابر افزایش بیش از حد فشار محافظت می‌کنند. آن‌ها ممکن است بیرونی باشند، یا به‌صورت رزوه‌ای نصب شوند تا بخش بالایی آن‌ها با درپوش هم‌سطح باشد. بیشتر خودروهای ترمز بادی، سوپاپ ایمنی را هم در خشک‌کن هوا و هم در مخزن تأمین دارند؛ برخی فقط یکی در خشک‌کن هوا دارند.
خشک‌کن‌های قدیمی هوا از نوع پس‌خنک‌کن بودند که با پره‌های خنک‌کننده شناخته می‌شدند و آلودگی را در یک حوضچه جمع می‌کردند. خشک‌کن‌های مدرن از دسیکنت استفاده می‌کنند که رطوبت را جذب سطحی میکند و در جریان پاک‌سازی (شست‌وشوی معکوس) بیرون رانده میشود. بیشتر خشک‌کن‌ها هوای پاک‌سازی خود را خودشان مدیریت می‌کنند؛ برخی از مخزن جداگانه یا هوای مخزن تأمین استفاده می‌کنند.
AD-IS (راه‌حل یکپارچه خشک‌کن هوا) خشک‌کن هوا، مخزن پرژ و اجزای شیر شارژ را در یک ماژول یکپارچه میکند. این سیستم آلاینده‌ها را به شکل جامد، مایع و بخار پیش از ورود به سیستم ترمز جمع‌آوری و حذف میکند و نیاز به تخلیه دستی روزانه مخزن را از بین می‌برد.
ضدیخ ترمز هوایی متیل الکل همراه با یک روان‌کننده است تا از خشک شدن اجزای لاستیکی جلوگیری کند. الکل خالص به ماده خشک‌کننده (دسیکنت) خشک‌کن هوا آسیب می‌زند، بنابراین نباید پیش از خشک‌کن افزوده شود. برخی تریلرها دارای خشک‌کن‌های دسیکنت هستند که الکل به آن‌ها آسیب می‌زند؛ این موضوع با برچسب هشدار نشان داده میشود.
مخزن تأمین را می‌توان با پیدا کردن سوپاپ اطمینان شناسایی کرد. OEM اغلب روی مخزن برچسب می‌زند. هوا از خشک‌کن هوا وارد میشود، و خطوط قرمز/سبز به مخزن‌های سرویس مربوطه می‌روند. یک خط ۱/۴ اینچ (۶ میلی‌متر) به گاورنر می‌رود، و بند تخلیه در زیر دیده میشود.
سوپاپ‌های ایمنی از سیستم در برابر افزایش فشار بیش از حد محافظت می‌کنند. آن‌ها ممکن است به‌صورت بیرونی نصب شوند یا با بونگ مخزن هم‌سطح پیچ شوند. بیشتر وسایل نقلیه مجهز به ترمز بادی دارای سوپاپ ایمنی در هر دو خشک‌کن هوا و مخزن تأمین هستند؛ برخی فقط در خشک‌کن هوا سوپاپ ایمنی دارند.
مخزن تأمین را می‌توان با یافتن شیر ایمنی شناسایی کرد. هوا از خشک‌کن هوا وارد میشود (خط مشکی)، خطوط قرمز و سبز به مخزن‌های سرویس می‌روند، و یک خط ۱/۴ اینچ (۶ میلی‌متر) به گاورنر می‌رود. بند تخلیه در زیر قابل مشاهده است.
هنگام تنظیم یک تنظیم‌کننده لقی دستی، جهت ثابتی برای چرخاندن آچار وجود ندارد؛ بسته به نحوه نصب تنظیم‌کننده لقی، ممکن است آچار به راست یا چپ بچرخد. آنچه مهم است این است که شفت اس-کام در جهت اعمال ترمز بچرخد و لنت‌ها را به سمت درام فشار دهد. هیچ رابطه ثابتی بین چرخش شفت اس-کام و جهت چرخش آچار وجود ندارد.
هنگام تنظیم تنظیم‌کننده خلاصی دستی، رفتار میله فشار تأیید میکند که تنظیم درست است. اگر میله فشار شروع به بیرون آمدن از محفظه ترمز کند، آچار در جهت اشتباه چرخانده میشود. اگر میله فشار به داخل محفظه ترمز حرکت کند، ترمز پیش‌تر به‌طور نادرست تنظیم شده بوده است.
پس از سفت کردن یک تنظیم‌کننده دستی لقی، به‌عنوان راهنمای کلی حدود یک‌سوم دور آن را شل کنید. مقدار دقیق بسته به فرد و اینکه ترمز قبلاً با چه میزان سفتی سفت شده بود متفاوت است.
در طول آزمون، مربی هر وظیفه‌ای را که هنرجو به‌درستی انجام نداده است، با استفاده از چک‌باکس مربوطه علامت می‌زند. در پایان آزمون، درصدهای کنار هر وظیفه‌ای که نادرست انجام شده است با هم جمع می‌شوند (مثلاً ۵٪ + ۵٪ + ۱۰٪ = ۲۰٪). نمره کل برابر یا بیشتر از ۲۵٪ منجر به رد شدن میشود.
اگر هنرجو در آزمون مردود شود، برای آزمون مجدد باید همان فرم استفاده شود. مراحل ۲ تا ۸ (تاریخ‌گذاری، علامت زدن کادرها، نمره‌دهی و امضاها) باید تکرار شوند. نکته مهم این است که آزمون مجدد نمی‌تواند در همان روز آزمون اصلی انجام شود.
پیش از آغاز آزمون عملی ترمز هوایی، نام و نام خانوادگی کارآموز و شماره گواهینامه اپراتور باید تکمیل شود. تاریخ آزمون باید به قالب سال/ماه/روز نوشته شود. نام و نام خانوادگی مربی و شماره گواهینامه/گواهی او باید ثبت شود، که میتواند پیش یا پس از آزمون انجام شود.
در پایان آزمون، مربی باید برای تأیید نتایج آزمون نام خود را امضا کند. دانشجو نیز باید برای تأیید نتایج آزمون امضا کند. برای تکمیل فرم، هر دو امضا لازم است.
آزمون عملی ترمز هوایی دارای محدودیت زمانی ۱۵ دقیقه است. اگر سند را به صورت الکترونیکی تکمیل می‌کنید، برای نگهداری سوابق از دکمه‌های Save و Print برای ذخیره و چاپ فرم استفاده کنید.
هر خودرویی که برای حمل مواد کلاس ۱ (مواد منفجره) استفاده میشود باید مدرکی داشته باشد که توسط مالک یا شخصی که خودرو را اجاره میکند امضا شده است. این مدرک راننده یا رانندگانی را که مجاز به رانندگی با خودرو یا همراهی آن هستند مشخص میکند.
اگر پلاکاردها و پانل‌های کالای خطرناک در طول سفر گم شوند، آسیب ببینند یا مخدوش شوند، مسئولیت جایگزینی آن‌ها بر عهده شرکت حمل‌کننده است.
هر وسیله نقلیه‌ای که برای حمل مواد کلاس ۱ (مواد منفجره) استفاده میشود باید دارای یک سند امضاشده باشد که نشان دهد چه کسی مجاز به راندن یا همراهی آن وسیله نقلیه است.
برای کسب اطلاعات کامل درباره حمل کالاهای خطرناک، رانندگان می‌توانند با شعبه ایمنی کالاهای خطرناک، وسایل نقلیه و راه‌آهن در ادمونتون تماس بگیرند.
آزمون دانش ترمز هوا توسط یک نماینده ثبت‌نام برگزار میشود و شامل سی سؤال چندگزینه‌ای است که به طور تصادفی از بانک سؤالات انتخاب شده‌اند. نمره قبولی 83% است و حداکثر پنج جواب اشتباه مجاز است.
گزارش پزشکی برای ارتقاء به کلاس 1، 2 یا 4 الزامی است. فرم های پزشکی باید توسط پزشک یا پرستار تکمیل شوند. گزارش ها در اولین درخواست و در بازه های معین بر اساس سن مورد نیاز هستند. رانندگان مسئول قانونی گزارش هرگونه بیماری یا معلولیت که بر رانندگی ایمن تأثیر بگذارد می باشند.
برای راندن هر وسیله‌نقلیه‌ای که ترمز هوایی دارد، باید برنامه ترمز هوایی آلبرتا را در یک آموزشگاه رانندگی یا نهاد دارای مجوز تکمیل کنید و تأییدیه «Q» ترمز هوایی را روی گواهینامه خود دریافت کنید.
اطلاعات دقیق ترمز هوایی در دفترچه راهنمای ترمز هوایی آلبرتا آمده است که هنگام تکمیل برنامه ترمز هوایی آلبرتا در یک آموزشگاه رانندگی یا نهاد دارای مجوز به شما ارائه میشود. تکمیل این برنامه برای تأییدیه Q الزامی است.
هنگام رانندگی از تلفن همراه یا سایر دستگاه‌های الکترونیکی استفاده نکنید. این شامل برقراری یا دریافت تماس و ارسال یا دریافت پیامک میشود و حتی برای تلفن‌های هندزفری نیز اعمال میشود. اگر باید ارتباط برقرار کنید، ابتدا در مکانی ایمن و قانونی توقف کنید.
قانون ایمنی ترافیک برای حواس‌پرتی‌های مشخص جریمه تعیین کرده است: استفاده از تلفن همراه دستی؛ پیام‌متنی/ایمیل؛ استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی (لپ‌تاپ، بازی‌های ویدیویی، دوربین، نمایشگرهای سرگرمی ویدیویی)؛ برنامه‌ریزی پخش‌کننده صوتی قابل حمل؛ وارد کردن اطلاعات GPS؛ خواندن مطالب چاپی؛ نوشتن، چاپ کردن یا طرح کشیدن؛ و آرایش و نظافت شخصی.
آزمون دانش ترمز هوا توسط یک نماینده ثبت (Registry Agent) در همان قالب سایر آزمون‌های دانش برگزار میشود. این آزمون شامل سی پرسش چندگزینه‌ای است که به‌طور تصادفی از یک بانک سؤال انتخاب می‌شوند. نمره قبولی ۸۳٪ است و حداکثر پنج پاسخ نادرست مجاز است. برای هر بار شرکت در آزمون هزینه‌ای دریافت میشود.
بار باید مطابق استاندارد ۱۰ کد ایمنی ملی ایمنسازی شود. کامیون‌های تجاری با وزن بیش از ۴٬۵۰۰ کیلوگرم باید تضمین کنند که بار نشت، ریزش، پرتاب شدن، افتادن یا جابه‌جایی بیش از حدی که بر پایداری خودرو تأثیر بگذارد، نداشته باشد. ایمنسازی نادرست منجر به جریمه و مجازات میشود.
رانندگان نباید هنگام رانندگی از تلفن همراه یا سایر دستگاه‌های الکترونیکی استفاده کنند. برقراری یا دریافت تماس یا ارسال یا دریافت پیام متنی، یک حواس‌پرتی خطرناک است. این ممنوعیت برای تلفن‌های هندزفری نیز اعمال میشود. اگر باید ارتباط برقرار کنید، ابتدا در مکانی ایمن و قانونی توقف کنید.
قانون ایمنی ترافیک برای برخی فعالیت‌های حواس‌پرت‌کننده مشخص جریمه تعیین میکند: استفاده از تلفن همراه دستی؛ فرستادن پیامک یا ایمیل؛ استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی مانند لپ‌تاپ، بازی‌های ویدیویی، دوربین و نمایشگرهای سرگرمی ویدیویی؛ برنامه‌ریزی پخش‌کننده‌های صوتی قابل حمل؛ وارد کردن اطلاعات در دستگاه‌های جی‌پی‌اس؛ خواندن مطالب چاپی؛ نوشتن، چاپ کردن یا طرح کشیدن؛ و آرایش و نظافت شخصی.
این صفحه 80 موضوع از 565 موضوع را پوشش می‌دهد. فایل PDF همه 565 مورد را دارد — رایگان، قابل چاپ، بدون ثبت‌نام.
⬇ دانلود PDF کاملدانش خود را با سؤالات تمرینی به سبک آزمون CDL Alberta بیازمایید.
شروع رایگان →