1. کدام یک از موارد زیر بهترین توصیف «اوراق قرضه تفکیکی» (strip bond) در بازار اوراق با درآمد ثابت کانادا است؟
- A. اوراق قرضهای که در آن پرداختهای کوپن و بازپرداخت اصل مبلغ از هم جدا شده و بهعنوان اوراق بهادار جداگانه با کوپن صفر فروخته میشوند ✓
- B. اوراق قرضهای که توسط دولت استانی منتشر شده و پرداختهای بهره آن از مالیات تکلیفی معاف شده است
- C. اوراق قرضه با نرخ شناور که کوپن آن بهطور دورهای با جدا کردن اسپرد از نرخ مبنا تنظیم میشود
- D. اوراق قرضه قابل تبدیل که ویژگی تبدیل از آن حذف شده و بهطور جداگانه فروخته میشود
اوراق قرضه تفکیکی (یا اوراق قرضه جدا شده) زمانی ایجاد میشود که یک معاملهگر پرداختهای کوپن را از اصل اوراق قرضه معمولی جدا میکند و هر جریان نقدی را بهعنوان یک اوراق بهادار مجزا با کوپن صفر میفروشد. خریداران هیچ بهره دورهای دریافت نمیکنند؛ در عوض، آنها با تخفیف خرید میکنند و در سررسید مبلغ اسمی دریافت میکنند. سایر گزینهها محصولات یا ویژگیهایی را توصیف میکنند که تحت این تعریف وجود ندارند.
2. یک مشتری 500 واحد صندوق قابل معامله در بورس (ETF) را در بورس تورنتو نگهداری میکند. کدام عبارت در مورد تفاوت قیمتگذاری ETF با صندوق سرمایهگذاری مشترک متعارف صحیح است؟
- A. قیمت ETF در طول روز در بورس تعیین میشود و میتواند با صرف یا تخفیف نسبت به ارزش خالص دارایی (NAV) خود معامله شود ✓
- B. قیمت ETF مانند صندوق سرمایهگذاری مشترک متعارف، فقط یک بار در روز و در زمان بسته شدن بازار بر اساس NAV تعیین میشود
- C. ETF به دلیل الزامات بازخرید اجباری باید همیشه دقیقاً با NAV خود معامله شود
- D. قیمت ETF هر روز صبح قبل از باز شدن بازار توسط مدیر صندوق تعیین میشود
ETFها در طول روز معاملاتی در بورس اوراق بهادار با قیمتهای بازاری تعیینشده توسط عرضه و تقاضا معامله میشوند. به دلیل این معامله مستمر، قیمت بازار میتواند از NAV صندوق منحرف شود و در نتیجه صرف یا تخفیف ایجاد شود. این در تضاد با صندوقهای سرمایهگذاری مشترک متعارف است که پس از بسته شدن بازار، فقط یک بار در روز با NAV قیمتگذاری میشوند. مشارکتکنندگان مجاز و مکانیزم آربیتراژ این شکاف را کوچک نگه میدارند اما آن را از بین نمیبرند.
3. کدام ریسک بیشتر با اوراق قرضه بلندمدت دولت کانادا در مقایسه با اسناد خزانه کوتاهمدت دولت کانادا مرتبط است؟
- A. ریسک اعتباری، زیرا سررسیدهای طولانیتر احتمال نکول دولت را افزایش میدهند
- B. ریسک نقدشوندگی، زیرا اوراق قرضه بلندمدت کمتر از اسناد خزانه معامله میشوند
- C. ریسک نرخ بهره، زیرا مدت زمان طولانیتر قیمت اوراق را به تغییرات نرخ بهره حساستر میکند ✓
- D. فقط ریسک سرمایهگذاری مجدد، زیرا اسناد خزانه هیچ ریسک سرمایهگذاری مجددی ندارند
مدت زمان حساسیت قیمت اوراق به تغییرات نرخ بهره را اندازهگیری میکند؛ هرچه سررسید طولانیتر باشد، مدت زمان بیشتر و در نتیجه نوسان قیمت برای یک تغییر معین در نرخها بیشتر است. اوراق قرضه دولت کانادا ریسک اعتباری ناچیزی دارند. هر دو ابزار در بازار کانادا بسیار نقدشونده هستند. ریسک سرمایهگذاری مجدد در هر دو اوراق وجود دارد اما ریسک تمایزدهنده اصلی بین آنها نیست.
4. یک سرمایهگذار کانادایی یک اختیار خرید (Call Option) روی ۱۰۰ سهم از سهام فهرستشده در TSX با قیمت اعمال ۵۰ دلار کانادا خریداری میکند و به ازای هر سهم ۳ دلار کانادا حقالزحمه (Premium) میپردازد. حداکثر ضرر احتمالی سرمایهگذار چقدر است؟
- A. ۳۰۰ دلار کانادا، معادل کل حقالزحمه پرداختشده ✓
- B. ۵٬۰۰۰ دلار کانادا، معادل هزینه خرید سهام با قیمت اعمال
- C. نامحدود، زیرا ضررهای اختیار از نظر تئوری بینهایت هستند
- D. ۴٬۷۰۰ دلار کانادا، معادل قیمت اعمال منهای حقالزحمه ضربدر ۱۰۰ سهم
خریدار اختیار خرید دارای ریسک نزولی محدود است. بدترین حالت این است که اختیار بیارزش منقضی شود و کل حقالزحمه از دست برود. با حقالزحمه ۳ دلار کانادا به ازای هر سهم روی ۱۰۰ سهم، حداکثر ضرر ۳۰۰ دلار کانادا است. احتمال ضرر نامحدود مربوط به فروشنده (نویسنده) اختیار خرید بدون پوشش (Naked Call) است، نه خریدار.
5. کدام یک از موارد زیر ویژگی کلیدی است که اوراق قرضه (debenture) را از اوراق قرضه شرکتی تضمینشده متمایز میکند؟
- A. اوراق قرضه فقط با اعتبار عمومی ناشر پشتیبانی میشود، نه با داراییهای مشخص وثیقهگذاریشده ✓
- B. اوراق قرضه بهره را با نرخ شناور پرداخت میکند، در حالی که اوراق قرضه تضمینشده همیشه نرخ ثابت پرداخت میکند
- C. اوراق قرضه منحصراً توسط دولت فدرال منتشر میشود، در حالی که اوراق قرضه تضمینشده توسط شرکتها منتشر میشوند
- D. اوراق قرضه ابزار کوتاهمدتی است که در کمتر از یک سال سررسید میشود، در حالی که اوراق قرضه تضمینشده مدت بیش از یک سال دارد
اوراق قرضه (debenture) یک ابزار بدهی بدون تضمین است؛ دارندگان در صورت نکول، ادعای عمومی علیه داراییهای ناشر دارند اما توسط دارایی مشخص وثیقهگذاریشده یا مجموعه وثیقه پشتیبانی نمیشوند. در مقابل، اوراق قرضه تضمینشده توسط داراییهای قابل شناسایی (مانند تجهیزات، املاک) پشتیبانی میشوند. نوع نرخ بهره (ثابت در مقابل شناور) و مدت زمان مستقل از این است که اوراق قرضه تضمینشده است یا بدون تضمین.
6. گواهی سرمایهگذاری تضمینی (GIC) خریداریشده از یک مؤسسه پذیرنده سپرده کانادایی که عضو شرکت بیمه سپرده کانادا (CDIC) است، واجد شرایط حفاظت سپرده میباشد. تا چه سقف پوشش CDIC حفاظت به ازای هر سپردهگذار در هر رده بیمهشده برای سپردههای واجد شرایط اعمال میشود؟
- A. 100,000 دلار کانادا به ازای هر سپردهگذار در هر رده بیمهشده ✓
- B. 250,000 دلار کانادا به ازای هر سپردهگذار در مجموع در تمام حسابها
- C. 500,000 دلار کانادا به ازای هر سپردهگذار در هر رده بیمهشده
- D. 1,000,000 دلار کانادا به ازای هر سپردهگذار در مجموع در تمام مؤسسات
CDIC از سپردههای واجد شرایط نگهداریشده در مؤسسات عضو تا سقف 100,000 دلار کانادا به ازای هر سپردهگذار در هر رده بیمهشده، در هر مؤسسه عضو محافظت میکند. سپردههای واجد شرایط میتوانند شامل GIC/سپردههای مدتدار باشند، و قوانین فعلی CDIC دیگر پوشش را به سپردههایی با مدت اولیه پنج سال یا کمتر یا فقط سپردههای دلار کانادا محدود نمیکنند.
7. کدام عبارت بهترین توصیف «یادداشت محافظتشده اصل سرمایه» (PPN) است؟
- A. یک محصول ساختاریافته که بازگشت سرمایه اولیه را در سررسید تضمین میکند و در عین حال پتانسیل سود مرتبط با دارایی پایه یا شاخص را فراهم میکند ✓
- B. یک اوراق قرضه با ضمانت دولتی که نرخ کوپن آن به شاخص قیمت مصرفکننده مرتبط است
- C. یک ابزار کوتاهمدت بازار پول که با تخفیف منتشر میشود و به ارزش اسمی بازخرید میشود
- D. یک صندوق سرمایهگذاری مشترک که منحصراً در اوراق بهادار با درآمد ثابت درجه سرمایهگذاری برای محافظت از سرمایه سرمایهگذاری میکند
یادداشت محافظتشده اصل سرمایه (PPN) یک محصول ساختاریافته است که به صورت قراردادی بازپرداخت ۱۰۰٪ اصل سرمایهگذاریشده را در سررسید تضمین میکند (مشروط به اعتبار ناشر)، در حالی که بازدهی متغیر مرتبط با عملکرد یک مرجع پایه (مانند شاخص سهام، کالا) ارائه میدهد. تضمین دولتی نیست؛ بلکه وعده ناشر است. PPNها از اوراق قرضه مرتبط با تورم، اسناد خزانه، یا صندوقهای مشترک حفظ سرمایه متمایز هستند.
8. یک سرمایهگذار در حال بررسی یک صندوق سرمایهگذاری املاک و مستغلات (REIT) فهرستشده در TSX است. کدام یک از عبارات زیر درباره REITهای کانادایی دقیق است؟
- A. REITهای کانادایی به صورت تراست ساختار یافتهاند و برای حفظ وضعیت معافیت مالیاتی خود ملزم به توزیع بخش قابل توجهی از درآمد مشمول مالیات خود به دارندگان واحد هستند ✓
- B. REITهای کانادایی باید حداقل 80٪ از داراییها را در املاک مسکونی سرمایهگذاری کنند و از داشتن املاک تجاری منع شدهاند
- C. توزیعات از یک REIT کانادایی فهرستشده در بورس همیشه به عنوان سود سرمایه در دست دارنده واحد تلقی میشود
- D. REITهای کانادایی منحصراً توسط CIRO تنظیم میشوند و از قوانین اوراق بهادار استانی معاف هستند
REITهای کانادایی تراستهای درآمدی هستند که برای انتقال درآمد به دارندگان واحد ساختار یافتهاند؛ برای واجد شرایط بودن برای رفتار مالیاتی تراست صندوق سرمایهگذاری مشترک تحت قانون مالیات بر درآمد کانادا، آنها باید تقریباً تمام درآمد مشمول مالیات را سالانه توزیع کنند و از مالیات در سطح نهاد اجتناب کنند. آنها میتوانند در انواع مختلف املاک (مسکونی، تجاری، صنعتی) سرمایهگذاری کنند. توزیعات میتوانند شامل درآمد، بازگشت سرمایه، و سود سرمایه باشند — نه منحصراً سود سرمایه. REITها علاوه بر نظارت CIRO تابع قوانین اوراق بهادار استانی هستند.
9. در کدام سناریو دارنده اختیار فروش (پوت) بر روی سهامی که در فهرست TSX است، به احتمال زیاد اختیار خود را اعمال خواهد کرد؟
- A. زمانی که قیمت بازار سهام به طور قابل توجهی زیر قیمت اعمال اختیار کاهش یابد ✓
- B. زمانی که قیمت بازار سهام به طور قابل توجهی بالای قیمت اعمال اختیار افزایش یابد
- C. زمانی که سهام قبل از انقضا سود سهام ویژه بزرگی پرداخت کند
- D. زمانی که نوسان ضمنی سهام به شدت کاهش یابد
اختیار فروش به دارنده حق فروش سهام پایه را با قیمت اعمال میدهد. اعمال آن زمانی سودآور است که قیمت بازار سهام زیر قیمت اعمال باشد (یعنی اختیار «در حالت سود» باشد)، زیرا دارنده میتواند سهام را با قیمت اعمال بالاتر بفروشد. وقتی قیمت سهام بالای قیمت اعمال افزایش یابد، اختیار فروش خارج از حالت سود است و اعمال نخواهد شد. سود سهام و تغییرات نوسان ضمنی بر قیمتگذاری اختیار تأثیر میگذارند اما محرک اعمال اختیار فروش نیستند.
10. کدام یک از محصولات زیر بیشترین احتمال را دارد که یک سرمایهگذار خرد را علاوه بر ریسک بازار، در معرض ریسک طرف مقابل (ریسک اعتباری) قرار دهد؟
- A. یک قرارداد آتی (فوروارد) خارج از بورس (OTC) بر روی دلار کانادا ✓
- B. اوراق قرضه قابل معامله دولت کانادا
- C. یک صندوق قابل معامله (ETF) شاخص سهام فهرستشده در TSX
- D. یک GIC نگهداریشده در یک مؤسسه عضو CDIC در محدوده پوشش CDIC
یک قرارداد فوروارد OTC یک قرارداد مشتقه دوجانبه است، بنابراین سرمایهگذار هم با ریسک بازار ناشی از نوسانات ارز پایه و هم با ریسک طرف مقابل در صورت عدم انجام تعهدات توسط طرف دیگر مواجه است. اوراق قرضه دولت کانادا ریسک بازار و نرخ بهره دارد اما ریسک اعتباری ناشر آن بسیار پایین است و عمدتاً محصولی با ریسک طرف مقابل نیست. ETF فهرستشده در TSX ریسک بازار دارد و ریسک طرف مقابل آن معمولاً توسط ترتیبات بورس، نگهداری و تسویه کاهش مییابد. GIC در یک مؤسسه عضو CDIC در محدودههای قابل اجرا در برابر شکست مؤسسه عضو تا حد بیمهشده محافظت میشود.